Συνεχίζεται το “σίριαλ” για το Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά

Πειραιάς για Όλους: Ο Πειραιάς χωρίς Δικαστικό Μέγαρο για αρκετά χρόνια ακόμη

Οι προσφορές του διαγωνισμού για το νέο δικαστικό μέγαρο Πειραιά άνοιξαν την Παρασκευή 10/12/2021.

Από τον διαγωνισμό αποκλείστηκαν όλα τα ακίνητα του κέντρου του Πειραιά, όλα όσα βρίσκονται γύρω από το λιμάνι, αλλά και όλα τα οποία βρίσκονται δίπλα στους τρεις σταθμούς του Μετρό-ΗΣΑΠ (Πειραιάς, Δημοτικό Θέατρο, Νέο Φάληρο).

Η προκήρυξη ζητούσε κτίριο χωρίς να απαιτεί μεγάλο χώρο στάθμευσης. Ποιο είναι αυτό; To κτίριο Κεράνη στην Πειραιώς -το οποίο είχε προσυμφωνήσει όχι ένας τυχαίος υπουργός αλλά ένας από τον σκληρό πυρήνα της κυβέρνησης, διακόπτοντας πριν από δύο χρόνια όλες τις δρομολογημένες διαδικασίες του Δήμου Πειραιά.

Έτσι, αποκλείστηκε το κτίριο του Τελωνείου, στο λιμάνι δίπλα στους σταθμούς μετρό και προαστιακού με μεγάλους χώρους, με μεγάλες δυνατότητες χώρων στάθμευσης, ένα δημόσιο οικόπεδο χωρίς κόστος αγοράς.

Έτσι, αποκλείστηκε επίσης από τον διαγωνισμό το μεγάλο οικόπεδο της ΒΕΛΚΑ δίπλα στο Καραϊσκάκη, γιατί απέχει είκοσι μέτρα (!!!) από το «όριο» του διαγωνισμού, ενώ βρίσκεται σε απόσταση 3 λεπτών από τον σταθμό Νέου Φαλήρου και δίπλα στη στάση του τραμ.

Αποκλείστηκε, τέλος, οποιοδήποτε άλλο κεντρικό ακίνητο σε βάθος πεντακοσίων μέτρων από την ακτή.

Όταν ξεκίνησε αυτή η μάλλον αστεία αν όχι ύποπτη διαδικασία ο «Πειραιάς για Όλους» προειδοποίησε ότι η πόλη μπαίνει πάλι σε περιπέτειες με το δικαστικό μέγαρο.

Απορρίφθηκε ένα δωρεάν κορυφαίο δημόσιο ακίνητο δίπλα στους σταθμούς και το λιμάνι για να επιλεγεί ένα προβληματικό ακίνητο που θα το πληρώσουμε με χρυσάφι (80 εκ. ευρώ), το οποίο προτείνεται να μεταπωληθεί στο Δημόσιο σε σχεδόν εικοσαπλάσια αξία από αυτή που πωλήθηκε από το ίδιο το Δημόσιο πριν από λίγα χρόνια, το πρώην εργοστάσιο Κεράνη.

Το δεύτερο ακίνητο που προτάθηκε, βρίσκεται στο βάθος του Αγίου Διονυσίου, στην οδό Μεθώνης, σε απόσταση 15-20 λεπτών από το μετρό, είναι μεγάλο και με χώρους στάθμευσης. Είναι σχετικά κατάλληλο, όμως και αυτό θα κοστίσει το ίδιο τεράστιο ποσό για το Δημόσιο. Αν προχωρήσει ποτέ αυτή η διαδικασία.

Η κυβέρνηση έκανε αυτή την επιλογή-δώρο στον ιδιωτικό τομέα, ο δήμαρχος πείστηκε από τον ίδιο τον υπουργό ότι αυτό γίνεται για να γλυτώσουμε χρόνο και ακολούθησε τις προτροπές του εγκαταλείποντας τη λύση Τελωνείου. Σε δύο χρόνια έλεγαν ότι θα έχουμε δικαστήρια.

Πέρασαν τα δύο χρόνια από τότε και το μόνο που έχουμε είναι ένας διαγωνισμός που κινδυνεύει να ακυρωθεί ως φωτογραφικός και μία ζημιά για το Δημόσιο της τάξης των 80 εκ. ευρώ. Και βέβαια τον Πειραιά χωρίς δικαστικό μέγαρο για αρκετά χρόνια ακόμη.

Η σύνοψη της ιστορίας είναι η εξής:

Οι δύο προηγούμενες δημοτικές θητείες αποδείχθηκαν καταστροφικές για την υπόθεση του δικαστικού μεγάρου.

Η δημαρχία Μιχαλολιάκου επέλεξε το γιαπί της Ραλλείου, η δημαρχία Μώραλη δεν προχώρησε και κατηγορούσε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ότι καθυστερούσε. Μόνο που δεν έλεγε ότι δεν διέθετε τίτλους ιδιοκτησίας για το ακίνητο. Τους απέκτησε μετά τις εκλογές του 2019, αφού δεν υπήρχε πια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά Νέας Δημοκρατίας. Τότε, μετά από πέντε χρόνια παλινωδίες αποκαλύφθηκε ότι το γιαπί της Ραλλείου δεν χωρούσε τα δικαστήρια και η νέα κυβέρνηση ανακάλυψε, με προσωπική εμπλοκή κορυφαίου υπουργού, το επίμαχο κτίριο Κεράνη και το έφερε στο τραπέζι με κόστος αγοράς δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιά ζήτησε να γίνει διαγωνισμός. Αυτός έγινε αποκλείοντας όμως άλλα πολύ πιο κατάλληλα ακίνητα όπως και όλα τα δημόσια οικόπεδα. Φοβόμαστε ότι το θρίλερ του δικαστικού μεγάρου εξελίσσεται σε λοταρία για ημέτερους του «επιτελικού κράτους». Με τον Δήμο Πειραιά να παρακολουθεί άφωνος.

Οι λεπτομέρειες αυτής της υπόθεσης αποκαλύφθηκαν  μία μόλις μέρα μετά το άνοιγμα των προσφορών για το νέο Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά στο δημοτικό ραδιόφωνο «Κανάλι Ένα 90,4» και στην εκπομπή «Στον παλμό του Πειραιά» με τους δημοσιογράφους Γιάννη Κλάδη και Νίκο Παρασκευά να συνομιλούν για το θέμα με καλεσμένους τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, Γιώργο Σταματογιάννη και τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πειραιάς για Όλους», Νίκο Μπελαβίλα.